“บิณฑบาต : กิจวัตรอันประเสริฐ”

กิจวัตรพระภิกษุสามเณรในพระพุทธศาสนา

…………………………………………….

ณ ธรรมสถาน อาศรมพอเพียงภิรมย์ฯ ทุกเช้า เวลา 06:00 น. คณะสงฆ์จำนวน 3 รูป ออกรับบิณฑบาต ออกเดินจงกรม ออกกำลังกาย ออกศึกษาชุมชน ตามกิจวัตรที่ทรงมีพระบรมพุทธานุญาต ………………………………………………

บิณฑบาต แปลว่า การตกแห่งก้อนข้าว

พระวินัยห้ามพระภิกษุหุงหาอาหารฉันเอง

และต้องบิณฑบาต เพราะทรงปรารถนา

ให้พระภิกษุมีเวลาว่างพอที่จะประพฤติ

ปฏิบัติธรรมได้อย่างเต็มที่

ไม่ต้องไปดิ้นรนหาเลี้ยงชีพให้เหนื่อยอ่อน

หน้าดำครํ่าเครียดจนไม่มีเวลาที่จะศึกษาธรรมะ

และทรงกำหนดให้พระภิกษุ

ถือเป็นหน้าที่ ที่จะต้องเลี้ยงชีพด้วยการบิณฑบาต

       ภิกษุ แปลว่า "ผู้ขอ" ต่างกับขอทาน

คือ ขอแบบสมณะ ขอด้วยอาการอันสงบ

ให้ก็รับด้วยอาการสงบ ไม่ให้ก็ไปอย่างสงบ

แม้การฉันก็ฉันแบบสงบ พระสัมมาส้มพุทธเจ้า

ทรงให้ความสำคัญเรื่องนี้เป็นอย่างมาก

และได้บัญญัติ พระวินัย ว่าด้วยการบิณฑบาตไว้ว่า

"ภิกษุพึงทำความศึกษาว่า เราจักบิณฑบาตโดยเคารพ"

"ภิกษุพึงทำความภิกษาว่า เมื่อรับบิณฑบาตเราจักแลดูแต่ในบาตร"

"ภิกษุพึงทำความภิกษาว่า เราจักรับแกงพอสมควรแก่ข้าวสุก"

 "ภิกษุพึงทำความภิกษาว่า เราจักรับบิณฑบาต

แต่พอสมควรเสมอขอบปากบาตร"

________________________________

กราบขอบพระคุณ ท่านโสภณมโนภิกขุ ท่านจรณธมฺโมภิกขุ ท่านวินยวชิโรภิกขุ