พระธรรมทูตรัฐภาคใต้ร่วมพิธีบำเพ็ญกุศลสวดพระอภิธรรม เจ้าประคุณสมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ ณ วัดไทยลอสแองเจลิส วันเสาร์ที่ 25 ธันวาคม 2564

1.วัดสุทธาวาส 5 รูป

2.วัดพระธรรมกายแคลิฟอร์เนีย 6 รูป

3.วัดพุทธวิปัสสนา 6 รูป

4.วัดชาวพุทธ 4 รูป

5.วัดพุทธจักรมงคลรัตนาราม 4 รูป

6.วัดไทยสุชาดาธรรมจาริกสังฆวิหาร 4 รูป

7.วัดพรหมคุณาราม 2 รูป

8.วัดพุทธธัมโม 3 รูป

9.วัดรัตนปัญญา 5 รูป

10.วัดพระธาตุพนม อเมริกา 1 รูป

11.วัดโพธิวารีรังสฤษฏ์ 2 รูป

11.วัดพระธาตุดอยสุเทพ NM. USA. อีก 6 รูป

รวม 49 รูป

กำหนดการพิธีสวดพระอภิธรรมอุทิศถวาย

ท่านเจ้าประคุณสมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์

(ช่วง วรปุญญมหาเถร ป.ธ. 9)

อดีตผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราช อดีตประธานสมัชชามหาคณิสสร

อดีตเจ้าอาวาสวัดปากน้ำ พระอารามหลวง อดีตที่ปรึกษาสมัชชาสงฆ์ไทยในสหรัฐอเมริกา

และอดีตประธานอำนวยการโครงการสร้างความปรองดองสมานฉันท์

โดยใช้หลักธรรมทางพระพุทธศาสนา หมู่บ้านรักษาศีล 5

วันเสาร์ที่ 25 ธันวาคม 2564 เวลา 17.00-18.00 น.

ณ วัดไทยลอสแองเจลิส เมืองนอร์ท ฮอลลี่วูด มลรัฐแคลิฟอร์เนีย

 วันเสาร์ที่ 25 ธันวาคม 2564

เวลา 16.45 น. คณะสงฆ์และญาติโยมพร้อมกัน ณ อุโบสถศาลาวัดไทยลอสแองเจลิส

เวลา 17.00 น. - หลวงพ่อใหญ่ ท่านเจ้าคุณพระเทพมงคลวิเทศ จุดธูปเทียนบูชาพระรัตนตรัย

- ท่านเจ้าคุณพระราชธรรมวิเทศ รองประธานสมัชชาสงฆ์ไทยฯ จุดธูปเทียนที่เครื่อง

  น้อย หน้ารูปท่านเจ้าประคุณสมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์

- ท่านกงสุลใหญ่ ณ นครลอสแองเจลิส คุณต่อ ศรลัมพ์ จุดธูปเทียนบูชาธรรม

- พิธีกรฝ่ายศาสนพิธี นำกล่าวคำอาราธนาศีล และสมาทานศีล

- พระราชธรรมวิเทศ รองประธานสมัชชาสงฆ์ไทยในสหรัฐอเมริกา แสดงพจนาลัยบูชาคุณูปการท่านเจ้าประคุณสมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์

- พระพิธีธรรม 4 รูป สวดพระอภิธรรม (2 จบ)

- ผู้แทนคณะสงฆ์ธรรมทูต กล่าวแสดงคารวาลัย พอสมควรแก่เวลา

- ท่านกงสุลใหญ่ ณ นครลอสแองเจลิส และตัวแทนสมาคมชมรมต่างๆ ทอดผ้ามหาบังสุกุล

- พระพิธีธรรมพิจารณาผ้ามหาบังสุกุล

- ญาติโยมถวายไทยธรรม

- พระสงฆ์แสดงอนุโมทนากถา ญาติโยมกรวดน้ำรับพร

- บันทึกภาพเป็นที่ระลึก เป็นเสร็จพิธี

...............................................................................................

เจ้าพระคุณสมเด็จฯ ในความทรงจำ :

…………………………

นับตั้งแต่ที่ข้าพเจ้าสมัครเข้าเป็นพระธรรมจาริก เมื่อปีพุทธศักราช 2538 อาศัยร่มเงาแห่งพระมหาเถระ ผู้เป็นสังฆบดีคู่แผ่นดินปกครองดูแลให้ร่มเงาคณะสงฆ์หนเหนือ นามว่า “สมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์” พระเดชพระคุณ เจ้าพระคุณสมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ เป็นพระมหาเถระที่มีคุณูปการต่องานพระพุทธศาสนาบนพื้นที่สูงอย่างเอนกปการ นับตั้งแต่ท่านดำรงตำแหน่งประธานคณะพระธรรมจาริก รูปที่ 2 ต่อจาก เจ้าประคุณสมเด็จพระพุทธชินวงศ์ วัดเบญจมบพิตร ตั้งแต่ปีพุทธศักราช 2538 เป็นต้นมาแต่เดิมท่านเจ้าประคุณสมเด็จฯ ก็เป็นพระธรรมจาริรุ่นแรก ปฏิบัติศาสนกิจ ณ บ้านม้ง จังหวัดเพชรบูรณ์ ด้วย ถือว่าเป็นพระธรรมจาริกรุ่นบุกเบิก ที่เป็นการวางรากฐานงานพระธรรมจาริกให้รุ่งเรืองต่อมายาวนานถึงปัจจุบัน

…………………………………..

นับตั้งแต่ปลายปีพุทธศักราช 2538 จนถึงต้นปี พุทธศักราช 2558 เจ้าประคุณสมเด็จฯ เป็นพระมหาเถระที่เป็นร่มโพธิ์ใบใหญ่ ร่มไทรใบหนา ปกปักรักษางานพระธรรมจาริก ให้อยู่เย็นเป็นสุขเสมอมา ทุกปีท่านเดินทางไปเป็นประธานประชุมปฐมนิเทศที่วัดศรีโสดา พระอารามหลวง เชียงใหม่ ทุกปีท่านต้องขึ้นดอยปฏิบัติศาสนกิจ เป็นประธานในงานแสดงตนเป็นพุทธมามกะ ของพี่น้องราษฎร์บนพื้นที่สูง เยี่ยมอาศรมพระธรรมจาริก เยี่ยมพุทธศาสนิกชน พร้อมทั้งมอบปัจจัยบำรุงอาศรม พัฒนาอาศรม สร้างอาศรมนั้นๆ เป็นสังฆกรณียกิจที่พระเดชพระคุณเจ้าพระคุณสมเด็จฯ ปฏิบัติสืบมา อย่างสม่ำเสมอมิได้ขาด เป็นความชุ่มเย็นที่ชะโลมลงหัวใจของเราชาวพระธรรมจาริก แม้การสถาปนาวัดไทยในสหรัฐอเมริกา นามว่า วัดไทยสุชาดาธรรมจาริกสังฆวิหาร ก็สานต่อปณิธานของเจ้าประคุณสมเด็จฯ ด้วย ล่าสุดได้ไปกราบถวายรายงานต่อพระเดชพระคุณ คราวกลับไทย ท่านขอให้ส่งรายงานผลการปฏิบัติสังฆกรณียกิจที่คณะสงฆ์จัดพิมเผยแพร่เป็นประจำทุกปี ให้อ่านด้วย แต่ปีนี้ยังไม่ได้ส่งถวาย เพราะภารกิจ และโรคโควิดระบาดหนัก ทำให้ห่างหายไป

…………………………..

วันนี้ทราบข่าวจากสื่อต่างๆ ว่า เจ้าพระคุณสมเด็จฯ ได้กลับคืนสู่วิถีแห่งธรรมชาติ จากไปอย่างไม่มีวันกลับ รู้สึกจุกในอก ใจหายเป็นที่สุด เกียรติคุณของพระเดชพระคุณที่มีต่อกระผมนั่น สุดจะพรรณนาได้หมดในวันเดียว การปฏิบัติหน้าที่พระธรรมจาริก สนองงานพระเดชพระคุณเจ้าพระคุณสมเด็จฯ ในห้วงระยะเวลากว่า 2 ทศวรรษนั่น ทำให้รู้ลึก รู้ถึงเกียรติคุณของพระเดชพระคุณเจ้าพระคุณสมเด็จฯ อย่างกว้างขวาง กว้างไกล กว้างใหญ่ไพศาลมาก มิสามารถจะพรรณนาให้สิ้นสุดลงได้

…………………………..

ตลอดระยะเวลาที่เจ้าพระคุณสมเด็จฯ ดำรงตำแหน่งประธานคณะพระธรรมจาริก จะมีสำนักงานประธาน ตั้งอยู่ที่วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ทุกคราวครั้งที่มีการประชุมคณะกรรมการเพื่อพิจารณางบประมาณประจำปี ระหว่างกรมพัฒนาสังคมและสวัสดิการ มูลนิธิเผยแพร่พระพุทธศาสนาแก่ชนถิ่นกันดารในพระราชูปถัมภ์สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี สำนักงานส่วนกลางวัดเบญจมบพิตร สำนักงานส่วนภูมิภาค วัดศรีโสดาพระอารามหลวง และคราวใดที่กำหนดไปประชุมที่วัดปากน้ำ มักจะได้เข้ากราบถวายสักการะต่อพระเดชพระคุณเจ้าพระคุณสมเด็จฯ เสมอๆ

……………………………

ตลอดระยะเวลากว่า 20 ปี นั่น ทุกเทศกาลวานบวชชาวเขาประจำปี ต้องพาคณะนาคแลผู้ปกครองชาวเขาไปกราบลา พระเดชพระคุณ เจ้าพระคุณสมเด็จฯ ก็เมตตาให้การต้อนรับ และให้เลี้ยงอาหารค่ำเป็นประจำทุกปีเช่นกัน ถึงเทศกาลงานประชุมประจำปี ท่านก็เมตตาประทานย่ามที่ระลึกสำหรับถวายคณะพระธรรมจาริก พระสังฆาธิการ ที่มาร่วมปีละ 500 รูป อย่างสม่ำเสมอเป็นประจำทุกปีเช่นกัน

…………………………….

สำหรับข้าพเจ้าเอง ปริญญาบัตรใบแรก ครุศาสตร์มหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ พัดพระครูฐานานุกรมเล่มแรก ที่ “พระครูใบฎีกา” เล่มสอง ที่ “พระครูวินัยธร” โล่เกียรติคุณ โล่แรกในรุ่น ในฐานะผู้ปฏิบัติงานพระธรรมจาริก ดีเด่น สาขาการเผยแผ่พระพุทธศาสนา พระเดชพระคุณ เจ้าพระคุณสมเด็จฯ ก็เป็นผู้ประทาน ยังจำและตราตรึงสืบมาจนปัจจุบัน คราวไปสนองงานพระเดชพระคุณ เจ้าพระคุณสมเด็จฯ ที่อาศรมพระธรรมจาริกบ้านแพะ ตำบลแม่ตื่น อำเภอแม่ระมาด จังหวัดตาก คราวนั่นต้องลงเรือจากจุดหนึ่งไปอีกจุดหนึ่งเพื่อขึ้นท่านไปยังอาศรมฯ เจ้าประคุณสมเด็จฯ โปรดจำวัดที่อาศรมฯ แห่งนี้ เพราะลึกหนทางไม่สะดวกเข้าออก ข้าพเจ้ากราบเรียนถวายรายงาน เรื่องวิถีชีวิต วัฒนธรรม ความเชื่อ อาชีพ ของชาวชุมชนระแวกนี้ รายงานจบพระเดชพระคุณเจ้าพระคุณสมเด็จฯ ถามว่า “เป็นมหาหรือเปล่าเราน่ะ” กราบเรียนถวายไปว่า “ไม่ได้เรียนขอรับ” ด้วยเหตุผลนี้ คราวมาสร้างวัดไทยในสหรัฐอเมริกา จึงสมัครเข้าเรียนบาลีของสมัชชาสงฆ์ไทยในสหรัฐอเมริกา สานต่อคำถามของเจ้าพระคุณสมเด็จฯ อย่างที่ทราบแล้ว

………………………………

เมื่อร่มโพธิ์ร่มไทรล้มลงแบบกระทันก็ยากที่จะทำใจได้ น้อมสังการพระเดชพระคุณ เจ้าพระคุณสมเด็จฯ ด้วยความอาลัยยิ่ง ขอกราบบูชาธรรม พระเดชพระคุณ เจ้าพระคุณสมเด็จฯ ด้วยเศียรเกล้าฯ ………………………………..

๏ วรปุญญมหาเถรานุสรณียกถา ๏

( เพื่อเป็นรำลึกถึงคุณงามความดีและบุญบารมี ของ พระเดชพระคุณ เจ้าประคุณ สมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ : ช่วง วรปุญฺญมหาเถร ป.ธ.๙ )

*********

“ ปพฺพโตปมสุตฺตํ ”

๏ ยถาปิ เสลา วิปุลา นภํ อาหจฺจ ปพฺพตา

สมนฺตา อนุปริเยยฺยุํ นิปฺโปเถนฺตา จตุทฺทิสา

เอวํ ชรา จ มจฺจุ จ อธิวตฺตนฺติ ปาณิโน

ขตฺติเย พฺราหฺมเณ เวสฺเส สุทฺเท จณฺฑาลปุกฺกุเส

น กิญฺจิ ปริวชฺเชติ สพฺพเมวาภิมทฺทติ

น ตตฺถ หตฺถีนํ ภูมิ น รถานํ น ปตฺติยา

น จาปิ มนฺตยุทฺเธน สกฺกา เชตุํ ธเนน วา

ตสฺมา หิ ปณฺฑิโต โปโส สมฺปสฺสํ อตฺถมตฺตโน

พุทฺเธ ธมฺเม จ สงฺเฆ จ ธีโร สทฺธํ นิเวสเย

โย ธมฺมจารี กาเยน วาจาย อุท เจตสา

อิเธว นํ ปสํสนฺติ เปจฺจ สคฺเค ปโมทตีติ ๚ะ๛

( ปพฺพโตปมสุตฺตํ.โกสลสํยุตฺตํ. สุตฺต. สํ. สคาถวคฺโค. ๑๕/๔๑๕ )

.

.

.

๏ ขุนเขาหมู่ภูศิลาว่ากว้างใหญ่

ที่เกรียงไกรสูงเยี่ยมเทียมเวหน

กลิ้งทับถ้วนมวลหมู่สัตว์ผู้คน

จากสากลทิศมีทั้งสี่พลัน-

๏ แม้ฉันใด, ไหนหนาว่าเทียบดั่ง-

แก่เฒ่าทั้งความตายหมายถึงนั่น

ย่อมครอบงำจำกัดหมู่สัตว์กัน

คือครบครันกษัตริย์หลากมากมายพราหมณ์

๏ แพศย์พร้อมเพรียงเรียงรายศูทรหลายหลาก

จัณฑาลมากชาวชนผู้ล้นหลาม-

เทผงฝุ่นสารพันนั่นก็ตาม

ย่อมสิ้นความเอ็นดูเว้นผู้ใด

๏ ย่อมย่ำยีขยี้บดหมดทั้งผอง

หลักแหล่งท้องถิ่นสถานย่านน้อยใหญ่

หมดถิ่นฐานการณรงค์สงครามไป

ที่เหลือให้แก่กองของพวกพล-

๏ หมู่ช้างมากหลากกองของพลม้า

ไม่มีแน่แม้ว่าบรรดาหน-

แห่งสงครามตามสถานย่านสากล

เพื่อหลากล้นกองรถหมดทั้งมวล-

๏ ทุกถิ่นฐานการณรงค์สงครามที่

ให้พลมีปรากฏหมดทุกส่วน

เดินเท้าไปได้ตามความสมควร

คือหลากล้วนไพร่พลคนยาตรา

๏ และมิอาจกำชัยได้เลยนั่น

แม้รบกันเช่นใดอย่างไหนหนา

หรือด้วยเวทย์วิเศษมวลถ้วนมนตรา

หรือครบครันบรรดาทรัพย์สากล

๏ เพราะว่าเป็นเช่นนั้นบัณฑิตผู้

เมื่อตรองดูเห็นประโยชน์โสตถิผล

ที่หลายหลากมากมวลควรแก่ตน

ผู้เป็นชนชาวฉลาดเปรื่องปราดมี-

๏ ควรน้อมจิตประดิษฐานการเลื่อมใส

ศรัทธาในพุทธองค์ผู้ทรงศรี

ในหลักธรรมพหุลานุสาสนี

ในสงฆ์ที่ล้ำเลิศประเสริฐแล

๏ หากผู้ใดไหนกันนั้นประพฤติ-

ธรรมโดยยึดถือไว้ให้แน่วแน่

โดยทางกายได้นั่นมิผันแปร

โดยทางวาจาแท้อย่างแน่นอน

๏ โดยทางใจได้นั้นนั่นแหละหนา

นักปราชญ์นั้นพรรณนาอุทาหรณ์

ล้วนพากันสรรเสริญจำเริญพร

ซึ่งคนนั้นนั่นก่อนตอนอยู่ใน-

๏ โลกนี้แลแม้ว่าเวลาจาก-

โลกนี้หากถึงคราอายุขัย-

หมดแล้วนั่น พลันเกษมอิ่มเอมใจ

รื่นเริงในสวรรค์แน่อย่างแท้จริง ๚ะ๛

.

.

.

“ รูปํ ชีรติ มจฺจานํ นามโคตฺตํ น ชีรติ ”

( นชีรติสุตฺต.สุตฺต. สํ. สคาถวคฺโค. ๑๕/๒๑๐ )

*****

๏ สมเด็จ...ล้ำ ธรรมพิศาล โอฬารเลิศ

พระ...สงฆ์ศรี ที่ประเสริฐ เลิศล้ำยิ่ง

มหา...เถ ระเจ้านาม ตามอ้างอิง

รัช...สมัยมิ่ง นวมินทร์ ปิ่นภูมี

๏ มังคลา- จารย์...เจริญ ดำเนินกิจ

ไพศาล...สิทธิ์ สมสงฆ์ ทรงศักดิ์ศรี

หิตานุ- หิต...ประโยชน์ ปรากฏมี

วิธาน...ที่ สังฆมณ ฑลทั้งมวล

๏ ปฏิภาณ...สรรพ์วิสัย ไพบูลย์วัตร

สุธรรม ะ-...ปฏิบัติ พิพัฒน์ถ้วน

ภาณี...นำ ธรรมประเสริฐ เลิศสมควร

ศรี...ศาสน์ล้วน รังสฤษฏ์ สิทธาจาร

๏ สังฆะ...วุฑ ฒิสกล พิมลแสน

โสภณ...แม้น กิจวัตร พัฒน์ไพศาล

วิมล...มิ่ง ยิ่งสวัสดิ์ จิรัฐิติกาล

ศีลาจารย์...มนูญเอื้อ เกื้อกูลชน

๏ นิวิฐ...วัตร อัตถวิบูลย์ พูนพิพิธ

ตรีปิฏก...ดิลกสิท ธิอิฐผล

บัณฑิต...สงฆ์ คงสวัสดิ์ พิพัฒน์ดล

มหา...เถ ระวิมล ล้นธรรมา

๏ คณิสสร บวร...วิชญ์ พิสิฐศาสตร์

สังฆาราม...งามพิลาส แห่งศาสนา

คามวาสี...ศิริสวัสดิ์ วิวัฒนา

อรัญวา- สี...วิสุทธิ์ ในพุทธธรรม ๚ะ๛

๏ ช่วง...โชติธรรมพิสุทธิ์พร้อม พิสิฐสา- รธรรมเทอญ

วร...วัฒน์สมชนมวา- ระเลิศแล้

ปุญญ...วิเศษสัมมา- ปฏิบัติ ดีนอ

มหาเถระ...เจ้าแท้ ท่านผู้ชิโน- รสเฮย

๏ ศีลาจารวัตรพร้อม เพรียงงาม

กิจวัตร...สมควรความ ครบแล้ว

วิธีวัตร...ปฏิบัติตาม ตรงระเบียบ

จริยาวัตร...บ่มีแคล้ว- คลาดพ้นธรรมสาร

๏ พระ.....สงฆ์ แสนเพรียบพร้อม ผองคุณ ยิ่งเฮย

เดช.....แห่งธรรม วินัยหนุน เนื่องแท้

พระ.....สงฆ์ ซึ่งแสนสุน- ทรท่าน นี่นา

คุณ.....ครบครัน เสมอแล้ เลิศล้ำเหนือคณา- นับนอ

​๏ ​ครองตน สันโดษได้ ​ ดำรง

​​ครองเกียรติ สมเป็นสงฆ์ สง่าด้วย

​​ครองคน เที่ยงธรรมตรง ​ ตามยุติ- ธรรมนา

​​ครองวัด ตราบตนม้วย ​ หมดสิ้นมลายชนม์

​๏ ​กิจวัตร ท่านเพียบพร้อม ​ ดำรง

​​วิธีวัตร ตามพุทธองค์ ​ บ่งชี้

​​จริยาวัตร ยังคง ​ แสนสงบ เสงี่ยมแฮ

​​เป็นดั่งนาบุญนี้ ​ แห่งถ้วนนรชน

๏ ​ยามตนชนม์ชีพไร้ ​ “ลม”ปราณ

​​“ไฟ”ธาตุจึงอันตรธาน ​ทั่วถ้วน

“​​น้ำ”ในร่างถึงกาล ​ กลายเหือด หายเฮย

“​​ดิน”แตกแหลกสลายล้วน ​ รูปสิ้นโสภี

๏ รูปัง...มวลธาตุทั้ง จตุรงค์

ชีระติ...บุบสลายคง เสื่อมสิ้น

มัจจานัง...ปลดปลง มลายหมด

นามะ...บ่ด่าวดิ้น ดับด้วยตามตน

๏ โคตตัง...ยังเกริกก้อง เกรียงไกร

นะ ชีระติ...สถิตใน โลกล้วน

เบญจขันธ์ย่อมตามไตร- ลักษณ์นั่น แลนา

ยังแต่สรรพคุณถ้วน ทั่วทั้งบุญบา- รมีเฮย

​๏ ขอพระสงฆ์ท่านผู้ องค์ชิโน- รสเฮย

จงสถิตย์ภพภิญโญ ยิ่งได้

สมภูมิแห่งธรรมโอ- ฬารเลิศ

สงบสุขโดยธรรมให้ อยู่ด้วยดุษณี

๏ ครองบรมสุขที่พร้อม ภูมิธรรม

อริยสัจหนุนนำ เนื่องนั้น

มีวิมุตติญาณดำ- รงวิเศษ วิศาลนอ

เสริมส่งความวิมุตติครั้น หมดสิ้นกิเลสา- สวะเฮย

๏ ขอจงถึงแห่งห้วง หนภพ ภูมิเทอญ

“ศีล”ย่อมนำประสบ สุขแล้ว

“สมาธิ”จึ่งมีครบ ครันสงบ ยิ่งนา

เต็มเปี่ยม“ปัญญา”แผ้ว เพื่อพร้อมนฤพาน ๚ะ๛

.

.

.

๏ ถึงดำรงทรงคุณพิบุลย์พร้อม

ทุกสิ่งย่อมให้เห็นเป็นแก่นสาร

ต่างตรงในไตรลักษณ์คือหลักการ

เกินต่อต้านยับยั้งหมดทั้งมวล

๏ “รูป”*สรรพางค์ร่างกายหลากหลายแท้

ผุพังแน่ต้องทิ้งทุกสิ่งส่วน

ความรู้สึก“เวทนา”*ว่าสมควร

ย่อมแปรปรวนหายสิ้นจากอินทรีย์

๏ เคยจำได้หมายรู้อยู่ทุกสิ่ง

ล้วนทอดทิ้ง “สัญญา”* พาหน่ายหนี

มากมายทั้ง “สังขาร”* ด้านชั่วดี

ก่อนเคยมีตัวอย่างต่างหายพลัน

๏ “วิญญาณ”*ครั้ง ยังตามความรู้สึก

เคยสำนึกล้วนแต่ต้องแปรผัน

ย่อมสามารถคลาดเคลื่อนปีเดือนวัน

เหลือสามัญลักษณ์มีที่ยืนยง

๏ พฤษภกา- สรคช หมดทั้งผอง

ถึงตายต้องยังมีที่ประสงค์

เหลือเขาหนังมังสางาดำรง

เป็นเครื่องบ่งสัญลักษณ์มักยั่งยืน

๏ นรชาติขาดใจไร้ชีวิต

สิ่งสถิตย์อยู่ได้มิใช่อื่น

ต่างตามติดชิดใกล้ในวันคืน

ไม่อาจฝืนถูกผิดติดตามตัว

๏ ผู้กอปรกรรมทำไว้อย่างใดนั้น

สิ่งสำคัญมากมีทั้งดีชั่ว

ย่อมตามติดสนิทจริงยิ่งพันพัว

กันถ้วนทั่วพร้อมพรั่งทุกครั้งครา

๏ บุคคลไหนได้ทำซึ่งกรรมแล้ว

คงไม่แคล้วย่อมเห็นเป็นนักหนา

ทำสิ่งใดไว้แน่แต่ก่อนมา

ถึงแม้ว่าน้อยใหญ่ในตัวตน

๏ ผู้กอปรกรรมทำดีมีพร้อมสรรพ

ย่อมได้รับสิ่งดีที่ส่งผล

ผู้ก่อกรรมทำชั่วทั่วสากล

ย่อมรับผลแห่งชั่วโดยทั่วไป

๏ ดั่งผู้คนชนใดได้โปรยหว่าน

พืชผลการทำเกษตรประเภทไหน

เป็นพืชหลากหมากผลต้นอย่างใด

เขาย่อมได้อย่างนั้นกันแน่นอน

๏ ด้วยเดชะ พระชินสีห์ มุนีนารถ

ที่ประกาศหลักธรรมคำสั่งสอน

ด้วยเดชะ พระธรรม แสนกำจร

เอื้ออาทรบริสุทธิ์ผุดผ่องใจ

๏ ด้วยเดชะ พระสงฆ์ ทรงศรีศักดิ์

ผู้พร้อมพรักคุณธรรมล้ำพิสัย

ด้วยบุญทานการกุศลผลทั่วไป

หนุนนำให้เข้าถึงซึ่งนิพพาน

๏ แม้องค์พระ มหาเถร ผู้เช่นนี้

อุบัติที่แห่งใดในสงสาร

ให้ครองธรรมล้ำพิมลล้นโอฬาร

ในภูมิภพครบสถานที่ท่านครอง

๏ ครั้นบุญญาบารมีนี้เต็มเปี่ยม

ยิ่งยอดเยี่ยมสิ้นกิเลสเหตุเศร้าหมอง

หมดมวลอา- สวะได้ ดั่งใฝ่ปอง

จนผุดผ่องทั้งมวลครบถ้วนเทอญ ๚ะ๛

.

.

.

น้อมกราบบูชาสักการะ ด้วยความเคารพยิ่ง เพื่อให้บังเกิดเป็นธรรมสังเวช

เนื่องในการถึงแก่มรณภาพ ของ พระเดชพระคุณ เจ้าประคุณ สมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์

( ช่วง วรปุญฺญมหาเถร ป.ธ.๙ )

วัดปากน้ำ เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร

-อดีตประธานผู้ปฏิบัติหน้าที่ สมเด็จพระสังฆราช

-อดีตเจ้าอาวาสวัดปากน้ำ พระอารามหลวง

-อดีตกรรมการมหาเถรสมาคม

-อดีตแม่กองบาลีสนามหลวง

-อดีตเจ้าคณะใหญ่หนเหนือ

-อดีตประธานสมัชชามหาคณิสสร

-อดีตประธานอำนวยการโครงการสร้างความปรองดองสมานฉันท์ โดยให้หลักธรรมทางพระพุทธศาสนา หมู่บ้านรักษาศีล ๕

ฯลฯ

พระเดชพระคุณ ฯ ผู้ได้ถึงแก่มรณภาพ ด้วยอาการอย่างสงบนิ่งอยู่โดยธรรม

วันที่ ๙ ธันวาคม ๒๕๖๔

สิริอายุ ๙๖ ปี ๗๖ พรรษา

พร้อมกันนี้

จึงขอน้อมรำลึกถึงกฏแห่งไตรลักษณ์ เพื่อให้บังเกิดเป็นธรรมสังเวช ต่อพระเดชพระคุณ ฯ ผู้ถึงแก่มรณภาพ

ทั้งเป็นกระตุ้นเตือนใจและเป็นการน้อมนำให้บังเกิด อัปปมาทธรรม ตาม พระพุทธปัจฉิโมวาท ณ สาลวโนทยาน เมืองกุสินารา ที่ว่า

๏ หนฺททานิ ภิกฺขเว อามนฺตยามิ โว

วยธมฺมาสงฺขารา อปฺปมาเทน สมฺปาเทถ ๚ะ๛

( มหาปรินิพพานสูตร “ พระปัจฉิมโอวาท “ ๑๐/๑๔๘ )

.

.

.

( กาพย์ฉบัง ๑๖ )

๏ นี่แน่ะ !!! ภิกษุ ทั้งหลาย บัดนี้ เราหมาย

สาธยาย ตักเตือน พวกเธอ

สังขารทั้งหลายนั่นเออ เกิดขึ้นอยู่เสมอ

ล้วนเจอแปรปรวนเปลี่ยนแปลง

มีความเสื่อมไปสำแดง ปรากฏโจ่งแจ้ง

ให้เห็นเป็นไปโดยธรรม

พวกท่านทั้งหลายจงดำ - เนินชอบกอปรกรรม

บำเพ็ญประโยชน์โสตถิผล

๏ กิจการ ทั้งผอง ของตน พากเพียร บัดดล

จนได้ สำเร็จ วัฒนา

กิจการน้อยใหญ่บรรดา ที่เป็นของสา-

ธารณประโยชน์ครบครัน

สำรวจตรวจตราสารพัน รู้เท่ารู้ทัน

นั้นให้ไตร่ตรองถ่องแท้

ด้วย“ อัป ปมาทธรรม “ นั่นแล ด้วยความแน่วแน่

มั่นคงดำรงฉะนั้นเทอญ ๚ะ๛

.

.

.

เกล้า ฯ / กระผม ขอกราบถวายความเคารพ ต่อพระเดชพระคุณ ฯ ผู้ถึงแก่การมรณภาพ เป็นอย่างยิ่ง

พร้อมกันนี้ จึงขอน้อมรำลึกถึงกฏแห่งไตรลักษณ์ เพื่อให้บังเกิดเป็นธรรมสังเวช ต่อท่านผู้ถึงแก่มรณภาพ

.

.

.

ดังนั้น เกล้า ฯ / กระผม จึงขอโอกาสเพื่อประกอบสามีจิกรรมต่อพระเดชพระคุณ ฯ ทุกรูป ดังนี้

“ มหาเถเร ปมาเทน, ทวารตฺตเยน กตํ, สพฺพํ อปราธํ ขมถ เม ภนฺเต ”

.

.

.

( กาพย์ฉบัง ๑๖ )

๏ ข้าแต่ ท่านผู้ จำเริญ ท่านโปรด ดำเนิน-

การยก โทษซึ่ง บรรดา-

ความผิดทั้งปวงนั้นนา ที่เกล้าฯทำสา-

รพัดสิ่งล่วงเกินด้วยการ

ประมาทพลาดพลั้งในท่าน- มหาเถระ ผ่าน

ทางที่ไตรทวารนั้นแล ๚ะ๛

.

.

.

บรรดาสุดยอดนักรบ แม่ทัพนายกองน้อยใหญ่ แห่งกองทัพธรรมขององค์สมเด็จพระบรมศาสดาจารย์

ซึ่งล้วนแต่เป็นผู้ที่ปรีชาสามารถ ในสมรภูมิรบแห่งวัฏสงสารอันเวิ้งว้างกว้างใหญ่ไพศาล หาที่สุดมิได้นี้

จักมีสักกี่มากน้อย จึงจักเป็นดั่งเช่น พระเดชพระคุณ ฯ ทุกรูปทุกท่านดังที่กล่าวมา และ มิได้กล่าวนามอันอุโฆษปรากฏอย่างสูงส่งของท่าน ( เพราะไม่มีข้อมูล )

ที่ได้ปฏิบัติหน้าที่ ประกอบคุณงามความดีในร่มผ้ากาสาวพัสตร์ ที่เป็น "อรหทฺธช" หมายถึง "ธงชัยของพระอรหันต์"

จนถึงกัลปาวสาน ก็ได้สละชีพ ฝากเกียรติยศชื่อเสียงและคุณงามความดีเอาไว้ให้เป็นอนุสาวรีย์แก่อนุชนตราบนานเท่านาน

เพื่อเป็นการบูชาสักการะด้วยความเคารพนับถือ เป็นอย่างยิ่ง

Cr. : พระครูโกศลสิทธิการ " กิตฺติญาณภิกฺขุ "

๐๙๑๒๒๕๖๔๑๓๐๐ ทิวาวาร